เรื่องสั้น : การผจญภัยของแฮมจิ๋ว
ตอนที่ 4 : มือคน
 หนูพยายามดิ้น แต่ดึงไม่ออกและเริ่มเจ็บแล้ว จู่ๆ วงล้อโดนยกลอยสูงขึ้นจากพื้น และ มีมือใหญ่ๆมาพยายามจับหนูออกจากวงล้อ แต่หนูเจ็บและตกใจนะ ร้อง จี๊ดเสียงดัง และดิ้นไปมา แต่หลังจากที่มือนั้นพยายามอยู่นาน ตัวหนูก็หลุดออกมาได้ หนูรีบวิ่งกลับไปหาแม่และพี่ เสียงคนดึงขึ้น รูวงล้อน่ะ พี่บอกแล้วว่าให้หากระดาษหรืออะไรมาปิดรูวงล้อ มันอันตราย เดี๋ยวก็ตายคาวงล้อหรอก ดีนะที่เจอทัน แล้วเนี่ยอะไรเหม็นเป็นบ้า เมื่อไหร่เธอจะเปลี่ยนขี้เลื่อยซะที ลูกหนูมันก็โตพอแล้ว ถ้ามันลืมตาได้เมื่อไหร่ แม่มันก็ไม่กินแล้ว ก็เปลี่ยนขี้เลื่อยได้แล้ว ไปเอาถุงขยะมานี่เลยเร็ว มาช่วยกันเปลี่ยนขี้เลื่อย แล้วจู่ๆ ก็ มือใหญ่ๆยื่นเข้ามาในกรง แล้วขี้เลื่อยบนเท้าของเราก็โดนเขี่ยมากองเป็นภูเขาสูง พวกเราหนีมารวมกลุ่มกัน พี่ของฉันเดินเข้าไปใกล้ๆ ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ส่วนฉันหลบอยู่ข้างๆแม่ มือ นั้น หันมาช้อนตัวพี่ของหนูยกลอยสูงขึ้นไป พี่ตกใจมาก พยายามเอามือ
2 ข้างปัดๆๆๆ มือใหญ่ๆนั้น แล้วร้อง พร้อมกับกระโดดออกมาจากมือ พี่กลัวมาก
นอนหงายท้องและร้องเสียงดัง ที่จริง "คน"น่าจะรู้นะ
ว่าท่าทางแบบนี้ของแฮมสเตอร์อย่างพวกเราแปลว่า เรากลัว และยอมแพ้ หนูไม่รู้ว่าคนจะรู้หรือเปล่า
แต่มือนั้นยังแหย่ลงมา จิ้มลงบนตัวพี่หลายๆครั้ง พร้อมกับเสียงหัวเราะอย่างสนุกสนานของ
คน |
|
 |
แต่มือนั้นก็ยังคงพยายามไล่จับพี่ของหนูขึ้นไปอีก แม่เห็นดังนั้น จึงวิ่งถลาเข้าไปหามือที่กำลังจะจับพี่ และกัดมือนั้น โอ๊ยยยยยย หนูมันกัด มือนั้นยกสูงขึ้นจากกรงอย่างรวดเร็ว และสะบัดไปมา ร่างของแม่ เกาะห้อยอยู่กับมือ โดนเหวี่ยงไม่มา ดูน่ากลัว พี่รีบวิ่งกลับมาหาหนู โอ๊ยยยยย เสียงคน
ยังคงร้องต่อ หนูและพี่แหงนมองมือนั้นขึ้นไป ผ่านช่องกรง 4 เหลี่ยม
แต่แม่โดนเหวี่ยงหายไปแล้ว เหลือแต่มือที่มีหยดน้ำข้นๆ สีแดงๆ ไหลออกมา
1 หยด สมน้ำหน้า บอกแล้ว ว่าให้รีบๆเปลี่ยนขี้เลื่อย
มัวเล่นอยู่นั่นแหละ แล้วแม่หนูมันหายไปไหนแล้วน่ะ |
พวกเรารีบวิ่งไปหาแม่
และไปหลบอยู่ใกล้ๆแม่ แม่จะเจ็บมากไหม แม่นอนนิ่งบนพื้นกรง ซักพัก
จึงเริ่มเคลื่อนไหวได้ หนูว่าแม่ต้องเจ็บมากแน่ๆ แม่มองพวกเราเศร้าๆ
และไม่พูดอะไรเลย............ |
|
*** หมายเหตุ : เรื่องเล่าเหล่านี้ เป็นเรื่องแต่งขึ้น เพื่อให้เพื่อนๆ
ได้เข้าใจถึงชีวิตน้อยๆ ในโลกใบเล็กๆนี้ ดียิ่งขึ้นค่ะ
