เรื่องสั้น : การผจญภัยของแฮมจิ๋ว
 
 
  ตอนที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7
 
 


ตอนที่ 7 : ตลาด

ขณะที่หนูพยายามปลุกพี่ให้ตื่น จู่ๆก็มีเสียงดังขึ้นมาจากด้านบน ดังแกร่กๆ เมื่อหนูพยายามเงยหน้าขึ้นมามอง หาที่มาของเสียง ก็มีแสงสว่างจ้า สาดเข้ามาจากด้านบนของกล่อง ฝากล่องกระดาษที่หนูและพี่อยู่ โดนเปิดออก มีอากาศถ่ายเทเข้ามา หนูหายใจสะดวกขึ้นมาบ้างเล็กน้อย ทำให้หนูอาการดีขึ้นบ้าง ได้ยินเสียงคนที่ไม่คุ้นเคยดังมา

“ไหนดูซิ อ้าว หนูตายไปตัวนึงนี่ เหลือแต่ตัวเล็กแน่ะ”

แล้วจู่ๆก็มี มือ ที่มีกลิ่นไม่คุ้นเคย แหย่ลงมาในกล่องที่เราอยู่ หนูเคยได้กลิ่นของมือคน แต่ไม่ใช่กลิ่นของคนๆนี้ แฮมสเตอร์อย่างเราแยกแยะได้ ว่าใครเป็นใครก็จากกลิ่นนี่แหละ แต่แล้ว จู่ๆ มือนั้นก็มาหยิบพี่ของหนูลอยขึ้นไปทางด้านบนของกล่อง หนูภาวนา ให้พี่รู้สึกตัว แล้วโดดหนีไป พี่จะได้กลับไปหาแม่ แต่พี่ไม่กระดุกกระดิกอีกเลย

เขาจะเอาพี่ไปไหน แล้ว หนูจะกลับบ้านได้หรือเปล่า คำถามเหล่านี้ วนเวียนไปมา อยู่ในหัว

“นี่ไอ้ตัวโตนี้ ตัวแข็งทื่อเลย ตายไปแล้ว อีกตัวก็ตัวเล็กนิดเดียว คิดราคาถูกๆ แล้วกันนะ ท่าทางไอ้ตัวเล็กมันก็ดูไม่ค่อยดีนี่”
“ครับ ลุงคิดไปเถอะครับ ผมกับน้องคงไม่เอากลับแล้วครับ”
“เอาไป 20 แล้วกัน ไม่ได้ก็ไม่ซื้อ”
“ครับ”

คำว่า ตาย อีกแล้ว หนูเคยได้ยินคำนี้ มาแล้ว ครั้งหนึ่ง เมื่อตอนที่พี่อีกตัวของหนู จมน้ำ “ตาย” ตอนนี้ คำๆนี้มาอีกแล้ว แปลว่า เราจะไม่ได้เจอกันอีก ใช่ไหมพี่ ….. หนูต้องอยู่ตามลำพังแล้ว ใช่ไหม


หนูมีเวลาคิดไม่นาน มือนั้นก็หย่อนลงมาในกรง หนูกัดมือๆ นั้น ด้วยความกลัว เสียงข้างนอกดัง มือที่แหย่ลงมา ก็ไม่ใช้กลิ่นที่หนูรู้จัก แต่หนูจำได้ว่ามือนี้แหละ ที่เอาพี่ของหนูไป

“วอนซะแล้วไอ้นี่ เมื่อกี้เห็นซึมๆ เจอพัดลมเป่า เจอลมเย็นๆเข้าหน่อยดีขึ้นแล้วซ่าเลยนะเอ็ง ลงไปอยู่ในกะบะ กับตัวอื่นเลยไป”

แล้วมือนั่นก็ โยน ใช่แล้ว โยนหนูลงไปในกะบะ อย่างไม่ใยดี ยังดีที่กะบะไม่ได้สูงมาก แต่ก็ทำให้หนูเจ็บ และ จุก หลังจากที่นอนนิ่งซักพัก อาการเริ่มดีขึ้น หนูเริ่มขยับตัว และ สังเกตรอบๆตัว

กะบะที่ว่านั่น กลิ่นขี้เลื่อยเหม็นคลุ้งไปหมด ไม่เหมือนบ้านที่หนูเคยอยู่ มีแฮมสเตอร์อย่างหนูวิ่งขวักไขว่อยู่เต็มไปหมด แฮมสเตอร์บางตัวก็ตัวใหญ่ บางตัวก็มีแผล บางตัวก็นอนหอบอยู่นิ่งๆ ในกะบะมีน้ำ ใส่ถ้วยเอาไว้ หนูพยายาม เดินโซเซ เข้าไปหาน้ำกิน น้ำทำให้หนูรู้สึกสดชื่นขึ้นมาก หนูพบเม็ดทานตะวันด้วยนะ แม้จะมีน้ำและอาหาร แต่ที่นี่ไม่ใช่ "บ้าน"

ตอนนี้ หนูคิดถึงแม่ คิดถึงพี่ คิดถึงบ้านของเราที่มีกลิ่นของแม่ หนูจะต้องเข้มแข็ง จะต้องอยู่ด้วยลำพังให้ได้ แล้ววันหนึ่งหนูจะหาทาง กลับไปหาแม่

เพื่อนๆ รู้ไหม ว่า การที่หนูเข้าไปอยู่ใน ถิ่นที่ไม่ใช่ถิ่นของหนู มีแต่กลิ่นของ แฮมสเตอร์ตัวอื่นๆ ทำให้แฮมสเตอร์อย่างเราไม่มั่นใจ และ รู้สึกกลัว เพราะว่า แฮมสเตอร์อย่างพวกเรา เป็นสัตว์หวงถิ่นนะ ทำให้หนูรู้สึกว่า ไม่ปลอดภัย และ การที่หนูตัวเล็กกว่าใครๆเนี่ย มันจะทำให้หนู เสียเปรียบมากหากโดนเจ้าของถิ่น ทำร้ายเอา

แล้ว จู่ๆหนูก็ต้องสะดุ้ง เพราะได้กลิ่นๆหนึ่งชัดขึ้นเรื่อยๆ ไม่ใช่กลิ่นของคน แต่ว่าเป็นกลิ่นของแฮมสเตอร์ตัวอื่น กลิ่นนี้ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ หนูตัวเกร็ง เมื่อหนูหันไปมอง .... แฮมสเตอร์ตัวนั้นตัวใหญ่กว่าหนูมาก เกือบเท่าตัว!!!. ท่าทางหนูจะลำบากเสียแล้ว มีแฮมสเตอร์ตัวโต ตัวหนึ่ง เดินตรงเข้ามาหาหนูอย่างไม่เป็นมิตร แต่

….. กล่องกะบะ 4 เหลี่ยมแบบนี้ ไม่มีทางหนีเลย !!!!! ……ไม่มี!!!.



(อ่านตอนต่อไป : ตอนหน้าตอนที่ 8 ชื่อตอนว่า "เจ้าถิ่น!!!" )

 

เรื่องเล่าเหล่านี้ เป็นเรื่องแต่งขึ้น เพื่อให้เพื่อนๆ ได้เข้าใจถึงชีวิตน้อยๆ ในโลกใบเล็กๆนี้ ดียิ่งขึ้นค่ะ

 

Web Site Copyright ePetThailand.com, 2001. All Rights Reserved.