แฮมสเตอร์ ที่เดินตรงเข้ามาหาหนูนั้น โตกว่าหนูมาก ๆ หนูหลับตาปี๋ด้วยความกลัว และ เริ่มนอนหงายท้อง เพื่อบอกว่า หนูยอมแพ้แล้ว กรุณาอย่าทำร้ายหนูเลย

แต่ว่า แฮมสเตอร์ตัวโตตัวนั้น ยืนจังก้า และ ดมกลิ่นหนูได้ไม่นาน ก็กระโจนเข้ามากัดหนู

หนูเจ็บและร้องออกมาด้วยความกลัว และพยายามวิ่งหนีไปรอบๆ กรง ซึ่งไม่มีทางหนี

หนูจำได้ว่า แม่เคยเล่าว่า บรรพบุรุษของเรา จะอาศัยอยู่บนโลกใบโต ไม่ใช่กล่องจิ๋วแบบที่หนูอยู่ตอนนี้ และหากเราหลงเข้าไปในโพรงของใคร เมื่อเจ้าถิ่นเค้าเข้ามาขับไล่ เราจะมีหนทางหนี โดยหนีออกจากโพรงของเจ้าถิ่น ไปยังที่ๆปลอดภัยกว่า ในโลกที่กว้าง หรือ อาจจะหนีกลับโพรงของเราเองก็ได้

แต่ว่า ในโลกที่ “คน” สร้างขึ้นมา และ บังคับให้เราอยู่น่ะ หรือที่คนเรียกว่า กรง นั้น ไม่มีทางหนีเลย

แม่เคยบอกว่า แฮมสเตอร์อย่างเรา เจอเจ้าถิ่นกัดตายกันมานักต่อนักแล้ว เนี่ยเป็นปัญหาใหญ่ของพวกเราเลยนะ เพราะโลกที่คนสร้างขึ้นมา มักมีกำแพง หรือ อะไรก็ตาม เพื่อกันไม่ให้เราหนีออกไป แต่มันเป็น ดาบ 2 คม คือทำให้เราหนีจากอันตรายในกรงไม่ได้เหมือนกัน ไม่ว่าจะเป็นจากการโดนเจ้าถิ่นทำร้าย หรือ ฝูงมดแดง
( อย่าถามนะว่ามดแดงหน้าตาเป็นยังไง เพราะหนูก็ยังไม่เคยเห็นเหมือนกัน )

ตอนนี้หนูพยายามวิ่งๆๆ แต่เจ้าถิ่นก็กระโจนเข้ามากัดอีก หนูไม่มีทางหนีหรอกนะคะ ทางเดียวที่ทำได้คือต้องกัดฟันสู้ แม้จะเจ็บก็ตาม เพื่อเอาชีวิตรอด หนูจะต้องกลับไปหาแม่ให้ได้ หนูโดนกัดที่จมูกมีหยดน้ำสีแดงข้นๆไหลออกมาเปื้อนขนสีขาวๆของหนู และเหม็นกลิ่นคาวเลือด แต่แม้จะเจ็บ หนูก็ต้องสู้ หลายครั้งที่หนูร้องออกมาด้วยความเจ็บ เราตะลุมบอนกันเป็นก้อนกลม กัดติดและกลิ้งไปด้วยกัน

“เฮ้ย หนูมันกัดกันแล้ว แยกๆๆ เดี๋ยวก็ขายไม่ได้พอดี”

ระหว่างที่เรากัดกัน มีมือของคนแหย่ลงมาระหว่างหนูกับเจ้าถิ่น แต่ว่า เวลานั้นหนูและเจ้าถิ่นกำลังกัดกันนัวเนีย ตอนนี้เรียกว่า หลับหูหลับตากัดก็ได้ค่ะ ยิ่งใครไว ยิ่งกัดได้เร็ว ทำให้อีกฝ่ายยอมแพ้เมื่อไร เราจะชนะ และรอด แต่เพราะหลับหูหลับตากัดนี่หละ เจ้าถิ่นน่ะไปกัดโดนมือคนที่แหย่เข้ามาแยกเรา เสียงคนร้องเสียงดัง ยกมือสะบัดขึ้น หนูเจ้าถิ่นลอยกระเด็นออกไปจากกรง หนูรีบวิ่งหนีไปหลบตรงมุม มีเลือดสีแดงข้นไหลออกมา ปวดตุบๆ

เสียงคนตะโกนคุยกัน

"หนูมันกระเด็นออกจากกรง ตกลงไปตรงพื้นตัวนึง ไอ้ตัวโตน่ะ!!!"

"แยกๆ ไว้คนละกะบะเลย ตัวนี้มันซ่า กัดตัวอื่นดะไปหมด แยกไปเลย"

"ครับ"

(อันที่จริงตอนที่แฮมสเตอร์อย่างพวกเรากัดกันเนี่ย เพื่อนๆ ห้ามเด็ดขาดนะคะ ห้ามเอานิ้วมือ หรือเอามือมาแยก เพราะจังหวะนั้น แฮมสเตอร์อย่างเราน่ะ หลับหูหลับตาสู้กัน หลับหูหลับตากัดแหลกค่ะ ดังนั้นอาจจะพลาดไปโดนมือ คน ได้ง่ายๆ โดยที่เราไม่ได้ตั้งใจ ให้สิ่งของมาแยกเราออกจากกันแทนที่จะใช้นิ้ว หรือจะถ้วยน้ำใบโตๆ ช้อนพวกเราออกจากกันแทนก็ได้ค่ะ)

ระหว่างนั้นหนูพยายามเลียทำความสะอาดแผลด้วยความเจ็บ เลือดสีแดงข้นๆ ที่ไหลออกมา อีกซักพักคงจะหยุด

" หวัดดีจ้ะ " มีเสียงทักทายมาจากด้านหลัง ..........

(อ่านตอนต่อไป : ตอนหน้าตอนที่ 9 ชื่อตอนว่า "เพื่อนใหม่" )